6 maanden

Komende dinsdag wordt hij 6 maanden, onze kleine man.
Vrijdagavond heeft Joost het eerste tandje ontdekt en nummer 2 zit er aan te komen.
Hij kijkt het eten uit je handen en wil graag overal een hapje van hebben.
Hij is dol op zijn fruithapje en vindt koffie heerlijk ( zijn ontaarde vader heeft dat al uitgeprobeerd!).
Hij doet al verwoede pogingen tot kruipen, maar zijn benen doen niet wat zijn armen willen, en andersom.
Het haar begint te groeien (gelukkig).
Hij kan eventjes zitten.
Zijn broekjes maat 62 beginnen nu echt te klein te worden.
Hij kan dingen pakken en overpakken en stopt alles in zijn mond.
Hij lacht de hele dag.
Net als papa krijgt hij ook een flapoor.
We zijn al overgestapt op het tweede paar schoenen.
Kusjes geven is het leukste wat er is.
Hij heeft zijn eerste echte verkoudheid te pakken, is schor en hoest als een oude zeehond.
We zijn de borstvoeding aan het afbouwen tot alleen 's ochtends en 's avonds
En last but not least: Het liefste wat hij doet is staan en trots dat hij dan is!

Ons manneke wordt groot en het gaat veel te hard..........

Trucje

Lucas kon een nieuw trucje. Het was erg geslaagd vond hij zelf en hij deed het dan ook de hele dag.
Deed, want hij heeft het trucje maar 2 dagen volgehouden en daarna heeft hij het nooit meer gedaan.
Waarom, geen idee. Misschien vond hij zijn constante natte trui toch niet zo fijn of spaart hij zijn krachten voor het volgende trucje (wij weten al wat dat is, we moeten het alleen nog even filmen).
Gelukkig hebben we het eerste trucje nog wel op video vast kunnen leggen.

Haar, waar?

Ons mannetje werd met zo'n mooie kop met haar geboren. Een volle bos rood/blond stijl haar. Nu is er bijna niets meer van over. Een paar zielige haartjes bovenop zijn hoofd, een grote kale plek op zijn achterhoofd en een matje in zijn nek. En het blijft uitvallen!




En dan heb ik gisteren ook nog een flinke pluk voor het babyboek afgeknipt ( voordat er niets meer te knippen valt). Nu heeft hij dus een grote kale plek met daarnaast een kleiner kaal plekje op zijn achterhoofd, oeps!

Gelukkig zit er wel al kort blond donshaar onder, maar voordat dat tot een mooie coupe is gegroeid zijn we vast 2 jaar verder. Ach ja, het wordt winter. Muts op en niemand die het ziet!

Ik kan zitten.... nou ja, even dan!

Lucas kan zitten. Heel eventjes, dan. Ongeveer 3 tellen. In ieder geval lang genoeg om snel even een (onscherpe) foto te maken. Ik durf mijn handen ook niet te lang van hem af te houden, want hij zwiebert nog alle kanten op en omdat zijn hoofd topzwaar is, gaat die altijd als eerste richting vloer, muur of tafelrand.
Zelf is hij er ook erg verbaasd over dat hij dit nieuwe trucje kan. Oefening baart kunst.

Eerste hapje

We zijn vorige week begonnen met vaste voeding omdat Lucas heel erg aan het kwijlen en op zijn handjes aan het sabbelen was. Na 3,5 maanden alleen melk was en is dat wel even wennen voor de kleine man. Bij elke hap vertrok zijn gezicht en af en toe moest hij zelfs kokhalzen, maar hij at wel door!

We zijn begonnen met peer en hebben dit 3 dagen achter elkaar gegeven. De tweede dag ging het er goed in! Ik dacht, dan kunnen we ook wel worteltjes proberen. Niet dus! Meneer at het prima, maar vervolgens kwamen er de hele dag worteltjes uit, aan de boven en onderkant! Lucas spuugt regelmatig, maar die dag heeft hij het helemaal bont gemaakt. 3 keer heb ik hem schone kleertjes aan moeten doen en 2 keer heb ik mezelf moeten verkleden. Verder zat het boxkleed, het vloerkleed en de trap onder. Niet voor herhaling vatbaar, voorlopig houden we het bij fruit!

Vakantie Engeland

Eind augustus zijn we een weekje op vakantie geweest naar Kent, Engeland. Voor het eerst op vakantie met z'n drietjes en in onze nieuwe auto!

Het was heerlijk en het weer was lekker on-Engels. We hadden de boot vanuit Duinkerke, Frankrijk naar Dover, Engeland.

Gelukkig geen ruwe zee en we kwamen dan ook zonder zeeziekte aan

We zaten in een klein huisje op het landgoed van een Nederlandse vrouw en haar gezin.

Lucas sliep bij ons op de kamer en dat was wel even wennen, van elk geluidje van hem werd ik wakker. Het hielp ook niet dat de gordijnen heel dun en wit waren, 's ochtends om 5 uur was het al helemaal licht in de kamer. Lucas werd daardoor ook erg vroeg wakker en wij dus ook.

We hebben verschillende uitstapjes gemaakt, waaronder naar Dover Castle. Dit kasteel dat stamt uit de middeleeuwen is in de tweede wereldoorlog gebruikt als commandocentrum/ziekenhuis. Erg indrukwekkend is de ondergrondse tour!

Lucas zat lekker in het draagstel en heeft heerlijk geslapen, hij vond het allemaal prima!

Na een tijdje begon hij toch wel honger te krijgen, net toen we in de toren waren. Heb toen in een rustig gedeelte hem zitten voeden. Madonna met haar kind!

Verder hebben we die week een aantal keer gewandeld en ook dat ging prima met het draagstel. Joost kon het lopen met draagstel langer volhouden dan ik ('s avonds voelde ik me net een bejaarde) dus vandaar dat hij Lucas de lange stukken droeg.

We hebben vrij veel zon gehad, dus dan is een zonnehoedje geen overbodige luxe!

Verder hebben we nog Scotney castle en Bodiam castle bezoek. Bodiam castle is zoals een kasteel hoort te zijn, je ziet de jonkvrouwen en ridders er al helemaal rondstappen.

Helaas was de vakantie al weer snel voorbij en begon daarna het harde leven weer, maar gelukkig hebben we de foto's nog!

eerste werkdag

Vandaag was mijn eerste werkdag na mijn zwangerschapsverlof. Ik ga 3 dagen werken, op dinsdag, woensdag en donderdag.
Tranen met tuiten heb ik gehuild toen ik mijn kleine man moest afleveren vanmorgen. Ik voelde me schuldig tegenover oma, maar gelukkig deed die gezellig mee. 3 maanden ben ik alleen met hem thuisgeweest en nu is daar helaas een einde aan gekomen, voor mij had het verlof nog wel 6 maanden langer mogen duren.
Op het werk was het alsof ik niet was weggeweest. Ik werd meteen weer overspoeld met afspraken, klanten, problemen enz.. De dag vloog voorbij en voor ik het wist kon ik Lucas weer ophalen.
Hij moest wel een beetje wennen bij oma, hij heeft weinig geslapen en veel gehuild, terwijl hij normaal gesproken altijd erg vrolijk en een echte slaper is. Gelukkig lachte hij me toe toen ik hem kwam halen. Hij was doodmoe. Tijdens het drinken draaide zijn ogen al weg en in bed viel hij al snel in slaap. Ik heb het gevoel dat ik hem nauwelijk gezien heb vandaag ( en dat is ook zo). Normaal hoop ik dat hij nu eens eindelijk de nacht door gaat slapen, maar vannacht mag hij best wakker worden, dan kan ik hem nog eens lekker tegen me aanhouden en knuffelen.