Haar, waar?

Ons mannetje werd met zo'n mooie kop met haar geboren. Een volle bos rood/blond stijl haar. Nu is er bijna niets meer van over. Een paar zielige haartjes bovenop zijn hoofd, een grote kale plek op zijn achterhoofd en een matje in zijn nek. En het blijft uitvallen!




En dan heb ik gisteren ook nog een flinke pluk voor het babyboek afgeknipt ( voordat er niets meer te knippen valt). Nu heeft hij dus een grote kale plek met daarnaast een kleiner kaal plekje op zijn achterhoofd, oeps!

Gelukkig zit er wel al kort blond donshaar onder, maar voordat dat tot een mooie coupe is gegroeid zijn we vast 2 jaar verder. Ach ja, het wordt winter. Muts op en niemand die het ziet!

Ik kan zitten.... nou ja, even dan!

Lucas kan zitten. Heel eventjes, dan. Ongeveer 3 tellen. In ieder geval lang genoeg om snel even een (onscherpe) foto te maken. Ik durf mijn handen ook niet te lang van hem af te houden, want hij zwiebert nog alle kanten op en omdat zijn hoofd topzwaar is, gaat die altijd als eerste richting vloer, muur of tafelrand.
Zelf is hij er ook erg verbaasd over dat hij dit nieuwe trucje kan. Oefening baart kunst.

Eerste hapje

We zijn vorige week begonnen met vaste voeding omdat Lucas heel erg aan het kwijlen en op zijn handjes aan het sabbelen was. Na 3,5 maanden alleen melk was en is dat wel even wennen voor de kleine man. Bij elke hap vertrok zijn gezicht en af en toe moest hij zelfs kokhalzen, maar hij at wel door!

We zijn begonnen met peer en hebben dit 3 dagen achter elkaar gegeven. De tweede dag ging het er goed in! Ik dacht, dan kunnen we ook wel worteltjes proberen. Niet dus! Meneer at het prima, maar vervolgens kwamen er de hele dag worteltjes uit, aan de boven en onderkant! Lucas spuugt regelmatig, maar die dag heeft hij het helemaal bont gemaakt. 3 keer heb ik hem schone kleertjes aan moeten doen en 2 keer heb ik mezelf moeten verkleden. Verder zat het boxkleed, het vloerkleed en de trap onder. Niet voor herhaling vatbaar, voorlopig houden we het bij fruit!

Vakantie Engeland

Eind augustus zijn we een weekje op vakantie geweest naar Kent, Engeland. Voor het eerst op vakantie met z'n drietjes en in onze nieuwe auto!

Het was heerlijk en het weer was lekker on-Engels. We hadden de boot vanuit Duinkerke, Frankrijk naar Dover, Engeland.

Gelukkig geen ruwe zee en we kwamen dan ook zonder zeeziekte aan

We zaten in een klein huisje op het landgoed van een Nederlandse vrouw en haar gezin.

Lucas sliep bij ons op de kamer en dat was wel even wennen, van elk geluidje van hem werd ik wakker. Het hielp ook niet dat de gordijnen heel dun en wit waren, 's ochtends om 5 uur was het al helemaal licht in de kamer. Lucas werd daardoor ook erg vroeg wakker en wij dus ook.

We hebben verschillende uitstapjes gemaakt, waaronder naar Dover Castle. Dit kasteel dat stamt uit de middeleeuwen is in de tweede wereldoorlog gebruikt als commandocentrum/ziekenhuis. Erg indrukwekkend is de ondergrondse tour!

Lucas zat lekker in het draagstel en heeft heerlijk geslapen, hij vond het allemaal prima!

Na een tijdje begon hij toch wel honger te krijgen, net toen we in de toren waren. Heb toen in een rustig gedeelte hem zitten voeden. Madonna met haar kind!

Verder hebben we die week een aantal keer gewandeld en ook dat ging prima met het draagstel. Joost kon het lopen met draagstel langer volhouden dan ik ('s avonds voelde ik me net een bejaarde) dus vandaar dat hij Lucas de lange stukken droeg.

We hebben vrij veel zon gehad, dus dan is een zonnehoedje geen overbodige luxe!

Verder hebben we nog Scotney castle en Bodiam castle bezoek. Bodiam castle is zoals een kasteel hoort te zijn, je ziet de jonkvrouwen en ridders er al helemaal rondstappen.

Helaas was de vakantie al weer snel voorbij en begon daarna het harde leven weer, maar gelukkig hebben we de foto's nog!

eerste werkdag

Vandaag was mijn eerste werkdag na mijn zwangerschapsverlof. Ik ga 3 dagen werken, op dinsdag, woensdag en donderdag.
Tranen met tuiten heb ik gehuild toen ik mijn kleine man moest afleveren vanmorgen. Ik voelde me schuldig tegenover oma, maar gelukkig deed die gezellig mee. 3 maanden ben ik alleen met hem thuisgeweest en nu is daar helaas een einde aan gekomen, voor mij had het verlof nog wel 6 maanden langer mogen duren.
Op het werk was het alsof ik niet was weggeweest. Ik werd meteen weer overspoeld met afspraken, klanten, problemen enz.. De dag vloog voorbij en voor ik het wist kon ik Lucas weer ophalen.
Hij moest wel een beetje wennen bij oma, hij heeft weinig geslapen en veel gehuild, terwijl hij normaal gesproken altijd erg vrolijk en een echte slaper is. Gelukkig lachte hij me toe toen ik hem kwam halen. Hij was doodmoe. Tijdens het drinken draaide zijn ogen al weg en in bed viel hij al snel in slaap. Ik heb het gevoel dat ik hem nauwelijk gezien heb vandaag ( en dat is ook zo). Normaal hoop ik dat hij nu eens eindelijk de nacht door gaat slapen, maar vannacht mag hij best wakker worden, dan kan ik hem nog eens lekker tegen me aanhouden en knuffelen.

Lachebekje

Als ik deze foto zie word ik altijd vrolijk. Wat is het toch een lekker ding! Als ik hem uit bed haal dan word ik getrakteerd op de grootste glimlach die hij kan maken. Eigenlijk is hij bijna altijd vrolijk.
Eergisteren zijn we naar het consultatiebureau geweest voor de eerste inenting van Lucas. Ik vond het helemaal niets, in elk gaaf en mollig bovenbeentje ging een veel te lange naald om daar een irriterende vloeistof in te spuiten. Lucas werd vuurrood en huilde zoals ik hem nog nooit heb horen huilen. Ik had de neiging om dat mens eens flink tegen haar oren te slaan.
Gelukkig kalmeerde hij al snel (en ik ook) en ik heb hem de rest van de dag extra kusjes en knuffels moeten gegeven om het leed te verzachten.

Kleine man

Inmiddels is hij alweer 2 maanden oud, onze kleine man. Het is geweldig om te zien hoe hij zich ontwikkelt. Het lijkt wel of hij na elk slaapje weer iets nieuws geleerd heeft. Hij kan al heel goed zijn hoofd optillen als hij op zijn buik ligt, wat een buikspieren moet die jongen hebben! Onder dat vetlaagje zit vast een strak wasbordje.

Ook kan hij zich sinds een week op zijn zij rollen. Wel altijd een kant op, maar toch. Hij probeert door te rollen naar zijn buik, maar dat lukt nog niet omdat zijn arm dan in de weg zit.

Sinds vorige week slaapt Lucas in een puckababy, omdat hij zichzelf wakker maaide met zijn armpjes en zichzelf zelfs een blauw oog sloeg. Over het algemeen vindt hij het prima, maar soms probeert hij er nog uit te ontsnappen, maar de pogingen tot nu toe zijn mislukt!

Lachen gaat ook steeds beter, het zijn brede glimlachen en soms gaat zijn lachende mond zo ver open dat we ons afvragen of hij zijn mond nog dicht kan krijgen. Er zit alleen nog geen geluid bij, maar dat zal ook snel komen.

Vorige week zijn we naar het consultatiebureau geweest en daar waren ze erg tevreden over hem. Het is echt een dikke beer, weegt 6290 gram en is 60,5 cm lang. Onze kleine boedha.

Wel grappig dat mensen slecht kunnen schatten hoe oud een baby is. Ik was met Lucas in de stad en dan gluren er altijd mensen de kinderwagen in. Na de oeh's en ah's komt dan altijd de vraag: "Hoe oud is hij?". Maar afwachten tot ik hoe oud hij is doen ze niet, achter de vraag komt bijna meteen: "Hij zal een maanden of .... zijn". Tot nu toe gokte mensen tussen de 4 maanden en 6 maanden. Er was zelfs iemand ( maar dat was een man dus we kunnen het hem niet kwalijk nemen) die dacht dat hij 10 maanden was. Daarop volgde een verhaal dat hij zelf ook een dikke baby was vroeger. Hoezo OOK???? Mijn baby is niet dik, hij heeft lekkere wangen, maar het is geen michelinpopje.