Lachebekje

Als ik deze foto zie word ik altijd vrolijk. Wat is het toch een lekker ding! Als ik hem uit bed haal dan word ik getrakteerd op de grootste glimlach die hij kan maken. Eigenlijk is hij bijna altijd vrolijk.
Eergisteren zijn we naar het consultatiebureau geweest voor de eerste inenting van Lucas. Ik vond het helemaal niets, in elk gaaf en mollig bovenbeentje ging een veel te lange naald om daar een irriterende vloeistof in te spuiten. Lucas werd vuurrood en huilde zoals ik hem nog nooit heb horen huilen. Ik had de neiging om dat mens eens flink tegen haar oren te slaan.
Gelukkig kalmeerde hij al snel (en ik ook) en ik heb hem de rest van de dag extra kusjes en knuffels moeten gegeven om het leed te verzachten.

Kleine man

Inmiddels is hij alweer 2 maanden oud, onze kleine man. Het is geweldig om te zien hoe hij zich ontwikkelt. Het lijkt wel of hij na elk slaapje weer iets nieuws geleerd heeft. Hij kan al heel goed zijn hoofd optillen als hij op zijn buik ligt, wat een buikspieren moet die jongen hebben! Onder dat vetlaagje zit vast een strak wasbordje.

Ook kan hij zich sinds een week op zijn zij rollen. Wel altijd een kant op, maar toch. Hij probeert door te rollen naar zijn buik, maar dat lukt nog niet omdat zijn arm dan in de weg zit.

Sinds vorige week slaapt Lucas in een puckababy, omdat hij zichzelf wakker maaide met zijn armpjes en zichzelf zelfs een blauw oog sloeg. Over het algemeen vindt hij het prima, maar soms probeert hij er nog uit te ontsnappen, maar de pogingen tot nu toe zijn mislukt!

Lachen gaat ook steeds beter, het zijn brede glimlachen en soms gaat zijn lachende mond zo ver open dat we ons afvragen of hij zijn mond nog dicht kan krijgen. Er zit alleen nog geen geluid bij, maar dat zal ook snel komen.

Vorige week zijn we naar het consultatiebureau geweest en daar waren ze erg tevreden over hem. Het is echt een dikke beer, weegt 6290 gram en is 60,5 cm lang. Onze kleine boedha.

Wel grappig dat mensen slecht kunnen schatten hoe oud een baby is. Ik was met Lucas in de stad en dan gluren er altijd mensen de kinderwagen in. Na de oeh's en ah's komt dan altijd de vraag: "Hoe oud is hij?". Maar afwachten tot ik hoe oud hij is doen ze niet, achter de vraag komt bijna meteen: "Hij zal een maanden of .... zijn". Tot nu toe gokte mensen tussen de 4 maanden en 6 maanden. Er was zelfs iemand ( maar dat was een man dus we kunnen het hem niet kwalijk nemen) die dacht dat hij 10 maanden was. Daarop volgde een verhaal dat hij zelf ook een dikke baby was vroeger. Hoezo OOK???? Mijn baby is niet dik, hij heeft lekkere wangen, maar het is geen michelinpopje.

Ik kan lachen ....

Sinds Lucas 4 weken en een paar dagen oud was, zagen we af en toe echte glimlachjes verschijnen op zijn toet. De laatste paar dagen zien we ze steeds meer en worden ze ook uitbundiger. Ik kan niet wachten tot zijn eerste schaterlach!

We hebben een aantal lachjes op foto kunnen zetten......

Blote billen

Wat een hitte in Nederland! Ons manneke kan het niet koel genoeg hebben, op zijn kamertje is het 29 graden en we krijgen het gewoon niet koeler. Met die warme nachten koelt het ook echt niet af en we moeten oppassen dat Lucas geen klets krijgt.
Daarom is het overdag blote billen tijd en omdat het buiten in de schaduw zelfs niet te houden is, zitten we lekker binnen. Kennelijk slaapt het erg lekker zo ......

Wat vliegt de tijd!

4 weken en 5 dagen is hij alweer! Wat vliegt de tijd toch voorbij...

Het leek wel gisteren dat hij geboren werd, maar komende maandag is hij alweer 5 weken.

Gelukkig gaat alles goed, hij groeit als kool en is een tevreden mannetje.

Afgelopen zaterdag hebben we een mijlpaal gehad, zijn eerste lach!! Nu heeft hij afwisselend stuiplachjes en echt lachen. Het wordt al een echt mensje.

Gisteren weer een mijlpaal bereikt, Lucas kan zich omrollen van buik naar rug! Joepie!

Dinsdag zijn we voor het eerst naar het consultatiebureau geweest. Ik was erg benieuwd hoe hij gegroeid was, maar aan de dikke appelwangen te zien moest dat wel goed zitten. En jawel, meneer weegt nu 5020 gram en is 58 cm lang. Hij doet het dus goed op mama's melk.

Hier een klein overzichtje van de afgelopen weken:

voor het eerst naar buiten! Een goede wandeling om er in te komen naar de brievenbus voor de geboortekaartjes..

Het eerste badje, vader en moeder druk in de weer

Dikke knuffels

Papa is een beetje moe, Lucas niet!

Wat een mannetje al, he?

LUCAS!!!

Op zondag 30 mei was het zo ver, om 22:45 uur braken mijn vliezen. Een half uur daarna begonnen de weeen. In het begin waren deze goed op te vangen. Om 01:00 uur kwamen de weeen om de 4 minuten en duurde ze een minuut. De verloskundige had het erg druk en kon pas om 07:00 uur komen, toen was de ontsluiting 3 cm. Om 10:00 uur was deze 6 cm en helaas bleef het daarbij. Om 13:00 uur was het nog steeds 6 cm. Ik heb aardig was lo-co-mo-tieven van het ene naar het andere stationnetje gebracht ( zo kon in de weeen opvangen). Toen het duidelijk was dat dit nog wel een aantal uren ging duren, als het al uberhaupt zou lukken, heeft de verloskundige me in de auto geladen en zijn we naar het ziekenhuis in Nieuwegein vertrokken.
Daar aangekomen werd ik aan allerlei toeters en bellen gelegd en werd besloten tot een ruggeprik. Ik moest daar uiteindelijk nog wel een uur op wachten en in dat uur werden de weeen ondraaglijk. Ik heb de handen van Joost zowat fijngeknepen.
Na de ruggeprik....... ahhhhh, wat een verademing. Ik kon zelfs weer lachen!

Nadat ik weeenopwekkers kreeg toegedient ging het een stukje vlotter, na 2 uur kon ik gaan persen en toen ging het helemaal snel, binnen 10 minuten werd Lucas geboren op 31 mei om 19:16 uur, hij woog 3720 gram en was 52 cm lang!

Dit is hem: 5 minuten na zijn geboorte! Wat een knapperd, he? Lijkt op zijn vader!

Na een nachtje ziekenhuis gingen we dinsdag naar huis, waar we 7 dagen kraamzorg kregen. Konden we langzaam wennen aan het feit dat we nu echt mama en papa waren. Het gaat heel goed, de borstvoeding is aardig op gang en Lucas doet het er goed op!

Hier is hij 6 dagen oud en zo klein als hij is, is het nu al een charmeur. Hij windt iedereen om zijn kleine vingertje. Wat een lekker kereltje!

Dikke buiken parade

Het aftellen is nu echt begonnen. Vandaag ben ik precies 39 weken en 3 dagen zwanger. De 40 weken grens komt dus nu echt snel dichtbij.

Ik voel me prima, kan nog fietsen en aanrommelen in huis, alleen lang lopen wordt pijnlijk.

Vanmorgen een controle gehad bij de verloskundige en alles is prima. Ze vindt ( en ik kan haar geen ongelijk geven) dat ik een mooi buikje heb. De schatting is dat de baby ongeveer 6,5 a 7 pond zal worden en dat is een mooi gewicht. Ben zelf wel al 15 kg aangekomen, vooral te zien aan mijn gezicht en billen ( en buik natuurlijk). Wat reserves voor slechtere tijden zullen we maar zeggen.

Zal de volgende blog er een zijn van ons drieen?