LUCAS!!!

Op zondag 30 mei was het zo ver, om 22:45 uur braken mijn vliezen. Een half uur daarna begonnen de weeen. In het begin waren deze goed op te vangen. Om 01:00 uur kwamen de weeen om de 4 minuten en duurde ze een minuut. De verloskundige had het erg druk en kon pas om 07:00 uur komen, toen was de ontsluiting 3 cm. Om 10:00 uur was deze 6 cm en helaas bleef het daarbij. Om 13:00 uur was het nog steeds 6 cm. Ik heb aardig was lo-co-mo-tieven van het ene naar het andere stationnetje gebracht ( zo kon in de weeen opvangen). Toen het duidelijk was dat dit nog wel een aantal uren ging duren, als het al uberhaupt zou lukken, heeft de verloskundige me in de auto geladen en zijn we naar het ziekenhuis in Nieuwegein vertrokken.
Daar aangekomen werd ik aan allerlei toeters en bellen gelegd en werd besloten tot een ruggeprik. Ik moest daar uiteindelijk nog wel een uur op wachten en in dat uur werden de weeen ondraaglijk. Ik heb de handen van Joost zowat fijngeknepen.
Na de ruggeprik....... ahhhhh, wat een verademing. Ik kon zelfs weer lachen!

Nadat ik weeenopwekkers kreeg toegedient ging het een stukje vlotter, na 2 uur kon ik gaan persen en toen ging het helemaal snel, binnen 10 minuten werd Lucas geboren op 31 mei om 19:16 uur, hij woog 3720 gram en was 52 cm lang!

Dit is hem: 5 minuten na zijn geboorte! Wat een knapperd, he? Lijkt op zijn vader!

Na een nachtje ziekenhuis gingen we dinsdag naar huis, waar we 7 dagen kraamzorg kregen. Konden we langzaam wennen aan het feit dat we nu echt mama en papa waren. Het gaat heel goed, de borstvoeding is aardig op gang en Lucas doet het er goed op!

Hier is hij 6 dagen oud en zo klein als hij is, is het nu al een charmeur. Hij windt iedereen om zijn kleine vingertje. Wat een lekker kereltje!

Dikke buiken parade

Het aftellen is nu echt begonnen. Vandaag ben ik precies 39 weken en 3 dagen zwanger. De 40 weken grens komt dus nu echt snel dichtbij.

Ik voel me prima, kan nog fietsen en aanrommelen in huis, alleen lang lopen wordt pijnlijk.

Vanmorgen een controle gehad bij de verloskundige en alles is prima. Ze vindt ( en ik kan haar geen ongelijk geven) dat ik een mooi buikje heb. De schatting is dat de baby ongeveer 6,5 a 7 pond zal worden en dat is een mooi gewicht. Ben zelf wel al 15 kg aangekomen, vooral te zien aan mijn gezicht en billen ( en buik natuurlijk). Wat reserves voor slechtere tijden zullen we maar zeggen.

Zal de volgende blog er een zijn van ons drieen?

Beebiekamer

Eindelijk, hij is helemaal af! Vanmorgen nog even snel lampjes gehaald voor in de kikkerlampen, maar dan kan kan ik nu eindelijk de foto's van de babykamer laten zien.
De figuurtjes boven de commode zijn muurstickers, een cadeautje van mijn ouders. Heel handig, want zo kunnen we de lelijke plekken op deze muur mooi camoufleren. Het houten mobiel hebben we meegenomen vanuit Namibie met als doel om het ooit op de kinderkamer te hangen.
Nu alleen nog de kamer vullen met een kind!

De weken vliegen voorbij!!

Inmiddels ben ik alweer 36 weken en een paar dagen zwanger. Nu begint het aftellen pas echt!

Ik heb nu zwangerschapsverlof en ben aan het genieten, geen verplichtingen, niet vroeg opstaan, nergens aan denken en lekker uitrusten. Gelukkig zit de dikke buik me nog niet echt in de weg en ben ik nog redelijk mobiel. Op de fiets naar de stad is nog geen probleem.

Helaas werkt het weer nog niet echt mee, ik had me voorgesteld dat het in mijn verlofweken lekker warm zou zijn en dat het zonnetje zou schijnen. Het tegenovergestelde is waar, het regent de hele dag en het is koud! Het blijft toch Nederland....

week 30

week 32

week 36

Beebiekamer

we zijn al een aantal weken bezig met de babykamer. We hadden/hebben een paar tegenslagen met de blauwe muur, deze wil gewoon niet strak worden. Het begon al met het verwijderen van het behang, dit zat er zo strak op dat we er een week mee bezig zijn geweest en toen maar grof geschut hebben ingezet ( we hebben een stoomapparaat gehuurd, dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen, maar we zijn nogal eigenwijs). Na het verven van de muur bleek dat de verf er op sommige plekken weer afviel en blazen vormde, dus de muur geschuurd en nogmaals geverfd.



Weer met hetzelfde resultaat. Nu hebben we het opgegeven en moeten we maar om de plekken met de verfblazen heen kijken ( of we gaan op strategische punten extra veel schilderijtjes hangen!).

Het is nog niet af, maar hier alvast een sneak preview:

Een nieuw nestje

We zijn de afgelopen tijd niet alleen druk bezig geweest met het schilderen en inrichten van de babykamer, maar ook papa en mama vergeten zichzelf niet.

We hebben ons getrakteerd op een nieuw bed en nieuwe linnenkast. Dat was hard nodig, want ook al heb ik niet zoveel kleding, de kast zat toch echt propvol.

Dit was hoe het was ...

Ik kan nu mijn hart ophalen en flink gaan winkelen, er zijn nu toch echt nog schappen leeg.

Het bed is een slag breder dan dat we hadden en het luxe eraan is dat het een elektrisch verstelbaar bed is. Elke avond liggen we prinsheerlijk televisie te kijken met de benen omhoog. Dat we het ooit zonder hebben moeten doen......

En zo is het nu....

Op wintersport in de Belgische Ardennen

Afgelopen weekend zijn we een weekendje weggeweest met Roeland en Iris in een huisje in de Belgische Ardennen. Het uitzicht vanuit het huis was geweldig.


















Aangezien Roeland zijn skietechnieken wilde uitproberen voordat hij een week lang op wintersport gaat, viel hij met zijn neus in de boter ( en de sneeuw!).















Het had zoveel gesneeuwd dat zelfs de Belgen er moeite mee hadden. De "Amai's" en de "Allez's" waren dus niet van de lucht. Gelukkig had ik mezelf goed en warm ingepakt zodat de baby in ieder geval geen koude voeten zou krijgen.