Dikke buiken parade

Het aftellen is nu echt begonnen. Vandaag ben ik precies 39 weken en 3 dagen zwanger. De 40 weken grens komt dus nu echt snel dichtbij.

Ik voel me prima, kan nog fietsen en aanrommelen in huis, alleen lang lopen wordt pijnlijk.

Vanmorgen een controle gehad bij de verloskundige en alles is prima. Ze vindt ( en ik kan haar geen ongelijk geven) dat ik een mooi buikje heb. De schatting is dat de baby ongeveer 6,5 a 7 pond zal worden en dat is een mooi gewicht. Ben zelf wel al 15 kg aangekomen, vooral te zien aan mijn gezicht en billen ( en buik natuurlijk). Wat reserves voor slechtere tijden zullen we maar zeggen.

Zal de volgende blog er een zijn van ons drieen?

Beebiekamer

Eindelijk, hij is helemaal af! Vanmorgen nog even snel lampjes gehaald voor in de kikkerlampen, maar dan kan kan ik nu eindelijk de foto's van de babykamer laten zien.
De figuurtjes boven de commode zijn muurstickers, een cadeautje van mijn ouders. Heel handig, want zo kunnen we de lelijke plekken op deze muur mooi camoufleren. Het houten mobiel hebben we meegenomen vanuit Namibie met als doel om het ooit op de kinderkamer te hangen.
Nu alleen nog de kamer vullen met een kind!

De weken vliegen voorbij!!

Inmiddels ben ik alweer 36 weken en een paar dagen zwanger. Nu begint het aftellen pas echt!

Ik heb nu zwangerschapsverlof en ben aan het genieten, geen verplichtingen, niet vroeg opstaan, nergens aan denken en lekker uitrusten. Gelukkig zit de dikke buik me nog niet echt in de weg en ben ik nog redelijk mobiel. Op de fiets naar de stad is nog geen probleem.

Helaas werkt het weer nog niet echt mee, ik had me voorgesteld dat het in mijn verlofweken lekker warm zou zijn en dat het zonnetje zou schijnen. Het tegenovergestelde is waar, het regent de hele dag en het is koud! Het blijft toch Nederland....

week 30

week 32

week 36

Beebiekamer

we zijn al een aantal weken bezig met de babykamer. We hadden/hebben een paar tegenslagen met de blauwe muur, deze wil gewoon niet strak worden. Het begon al met het verwijderen van het behang, dit zat er zo strak op dat we er een week mee bezig zijn geweest en toen maar grof geschut hebben ingezet ( we hebben een stoomapparaat gehuurd, dat hadden we natuurlijk al veel eerder moeten doen, maar we zijn nogal eigenwijs). Na het verven van de muur bleek dat de verf er op sommige plekken weer afviel en blazen vormde, dus de muur geschuurd en nogmaals geverfd.



Weer met hetzelfde resultaat. Nu hebben we het opgegeven en moeten we maar om de plekken met de verfblazen heen kijken ( of we gaan op strategische punten extra veel schilderijtjes hangen!).

Het is nog niet af, maar hier alvast een sneak preview:

Een nieuw nestje

We zijn de afgelopen tijd niet alleen druk bezig geweest met het schilderen en inrichten van de babykamer, maar ook papa en mama vergeten zichzelf niet.

We hebben ons getrakteerd op een nieuw bed en nieuwe linnenkast. Dat was hard nodig, want ook al heb ik niet zoveel kleding, de kast zat toch echt propvol.

Dit was hoe het was ...

Ik kan nu mijn hart ophalen en flink gaan winkelen, er zijn nu toch echt nog schappen leeg.

Het bed is een slag breder dan dat we hadden en het luxe eraan is dat het een elektrisch verstelbaar bed is. Elke avond liggen we prinsheerlijk televisie te kijken met de benen omhoog. Dat we het ooit zonder hebben moeten doen......

En zo is het nu....

Op wintersport in de Belgische Ardennen

Afgelopen weekend zijn we een weekendje weggeweest met Roeland en Iris in een huisje in de Belgische Ardennen. Het uitzicht vanuit het huis was geweldig.


















Aangezien Roeland zijn skietechnieken wilde uitproberen voordat hij een week lang op wintersport gaat, viel hij met zijn neus in de boter ( en de sneeuw!).















Het had zoveel gesneeuwd dat zelfs de Belgen er moeite mee hadden. De "Amai's" en de "Allez's" waren dus niet van de lucht. Gelukkig had ik mezelf goed en warm ingepakt zodat de baby in ieder geval geen koude voeten zou krijgen.

Bierbuik?

Het buikje bij week 20. Het is duidelijk dat het nog iets moet groeien, maar het begin is er.

Het heeft even geduurd, maar nu kunnen mensen zien dat ik echt niet teveel heb gegeten.
Sinds een week komt de baby zo hoog, dat eten nu alleen nog kan in kleinere porties. Jammer is wel dat ik daardoor midden in de nacht met een giga honger gevoel wakker wordt. Maar ik weet me dan altijd te beheersen ( en aangezien ik een slaapkop ben is slapen is toch net belangrijker).