Afgelopen week had Lucas buikgriep. Het hele huis rook naar zijn poepluiers en braaksel. De hele dag draaide de wasmachine om de bergen kleding en beddegoed te wassen en de emmer met detol stond standaard klaar.

Nadat hij na 4 dagen nog niet beter was en we bang waren voor uitdroging zijn we naar de huisarts geweest, die vertelde dat het wel 7-10 dagen kon duren en dat hij zeker niet uitgedroogd was ( hij zat te wriemelen en wilde niet stilzitten). Nog even door de zure appel heen bijten dus.

Vandaag is hij naar het kinderdagverblijf geweest en wonder boven wonder heeft hij alles binnengehouden en heeft hij zelfs brood gegeten. Zien eten, doet eten.

Nu beginnen met vetmesten, want zoals je kunt zien op de foto hieronder zijn de appelwangen flink geslonken en heeft hij een klein kippenekje gekregen.

Ik denk dat we maar weer eens naar opa en oma moeten, daar kreeg hij een chocoladekoekje en hij heeft gesmuld! Dan zitten de dikke appelwangen er zo weer op!

Staan, lopen, rennen!

Ik ben nog maar negen maanden, maar ik ben echt geen baby meer. Ik wil de wijde wereld zien en het makkelijst is als ik dit zelf kan doen. Ik ben dus ook al hard aan het oefenen met lopen. Zoals je ziet lukt dit al aardig. Ook in huis oefen ik gewoon door. Mijn ouders hebben beiden een hernia van het rondlopen met mij.

Ik zit nu in de fase "rennen aan de hand" ( waarom langzaam als het ook snel kan) en "om de tafel lopen". Mama heeft al echte schoenen voor me gekocht, daarmee kan ik nog harder lopen.

Kijk me hier maar eens gaan!

appelwangen

Kijk nou toch eens wat een wangen! Daar zou je toch zo een hapje uit willen nemen?
De hele dag is hij vrolijk en brabbelt er op los. Aan zijn wangen te zien kan Lucas goed eten en dat klopt, de hele dag heeft hij honger en ook 's nachts komt hij regelmatig voor een snack.
Kruipen gaat ook steeds beter, je draait je om en meneer is al halverwege de kamer. Op zoek naar interessante en verboden dingen, zoals snoeren, waar de twee tandjes in kunnen worden gezet.

Het uiterlijk heeft hij van zijn vader ( inclusief 1 flapoor, net als papa links), het innerlijk van zijn moeder.
7,5 maanden is Lucas nu en het gaat veel te snel. In plaats van een hulpeloze baby wordt hij nu een klein mensje met een (eigen) willetje.

6 maanden

Komende dinsdag wordt hij 6 maanden, onze kleine man.
Vrijdagavond heeft Joost het eerste tandje ontdekt en nummer 2 zit er aan te komen.
Hij kijkt het eten uit je handen en wil graag overal een hapje van hebben.
Hij is dol op zijn fruithapje en vindt koffie heerlijk ( zijn ontaarde vader heeft dat al uitgeprobeerd!).
Hij doet al verwoede pogingen tot kruipen, maar zijn benen doen niet wat zijn armen willen, en andersom.
Het haar begint te groeien (gelukkig).
Hij kan eventjes zitten.
Zijn broekjes maat 62 beginnen nu echt te klein te worden.
Hij kan dingen pakken en overpakken en stopt alles in zijn mond.
Hij lacht de hele dag.
Net als papa krijgt hij ook een flapoor.
We zijn al overgestapt op het tweede paar schoenen.
Kusjes geven is het leukste wat er is.
Hij heeft zijn eerste echte verkoudheid te pakken, is schor en hoest als een oude zeehond.
We zijn de borstvoeding aan het afbouwen tot alleen 's ochtends en 's avonds
En last but not least: Het liefste wat hij doet is staan en trots dat hij dan is!

Ons manneke wordt groot en het gaat veel te hard..........

Trucje

Lucas kon een nieuw trucje. Het was erg geslaagd vond hij zelf en hij deed het dan ook de hele dag.
Deed, want hij heeft het trucje maar 2 dagen volgehouden en daarna heeft hij het nooit meer gedaan.
Waarom, geen idee. Misschien vond hij zijn constante natte trui toch niet zo fijn of spaart hij zijn krachten voor het volgende trucje (wij weten al wat dat is, we moeten het alleen nog even filmen).
Gelukkig hebben we het eerste trucje nog wel op video vast kunnen leggen.

Haar, waar?

Ons mannetje werd met zo'n mooie kop met haar geboren. Een volle bos rood/blond stijl haar. Nu is er bijna niets meer van over. Een paar zielige haartjes bovenop zijn hoofd, een grote kale plek op zijn achterhoofd en een matje in zijn nek. En het blijft uitvallen!




En dan heb ik gisteren ook nog een flinke pluk voor het babyboek afgeknipt ( voordat er niets meer te knippen valt). Nu heeft hij dus een grote kale plek met daarnaast een kleiner kaal plekje op zijn achterhoofd, oeps!

Gelukkig zit er wel al kort blond donshaar onder, maar voordat dat tot een mooie coupe is gegroeid zijn we vast 2 jaar verder. Ach ja, het wordt winter. Muts op en niemand die het ziet!

Ik kan zitten.... nou ja, even dan!

Lucas kan zitten. Heel eventjes, dan. Ongeveer 3 tellen. In ieder geval lang genoeg om snel even een (onscherpe) foto te maken. Ik durf mijn handen ook niet te lang van hem af te houden, want hij zwiebert nog alle kanten op en omdat zijn hoofd topzwaar is, gaat die altijd als eerste richting vloer, muur of tafelrand.
Zelf is hij er ook erg verbaasd over dat hij dit nieuwe trucje kan. Oefening baart kunst.